“ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน”
เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
แอบรักดอกทานตะวัน
แรกแย้มยามบาน อวดแสงตะวัน
ช่างงดงามเกินจะเอ่ย
ดอกเหลืองอำพัน ไม่หันมามอง
แม้เหลียวมา ยังไม่เคย
ไม้ขีดเจ้าเอ๋ย เลยได้แต่ฝัน ข้างเดียว
ดอกไม้จะบาน และหันไปตาม
แต่แสงจากดวงอาทิตย์
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมองสักครั้ง
หากจะมีสักเพลงที่ใช้ภาษาเปรียบเปรยความรักที่ไม่สมหวัง แนวดอกฟ้ากับนายกระจอกที่เกลื่อนกลาดดาษดา เต็มสองรูหูเมื่อเปิดฟังตามคลื่นวิทยุต่างๆ หนึ่งในนั้นต้องมีเพลง ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน รวมอยู่ด้วยอย่างไม่มีข้อปฏิเสธใดๆ ความงดงามของภาษาถึงขั้นที่เพลงนี้ไม่มีเพส คำว่าไม่มีเพศของผม ไม่ได้หมายถึงเป็นเพลงของเพศที่สาม แต่ประการใด หากแต่หมายถึงเป็นเพลงที่ใช้แทนทุกผู้ทุกคนจริงๆ
เสียงร้องของคุณวิยะดา โกมารกุล ณ นคร จากที่เคยประทับใจมาแล้วกับเพลงรักหวานๆ อย่างขอจันทร์ที่เนื้อร้อง ที่ว่า
...จะขอ..ให้มีแค่ใครคนหนึ่ง
ที่จะไม่ทำให้ช้ำ และไม่ทำให้เราเศร้าใจ
อยากจะเพียงขอ ให้มีสักคนเคียงใกล้
ให้เขามีความจริงใจ และไม่คิดจะทำร้ายกัน...
หากเพลงนี้คือปฐมบทแห่งความรัก การแอบรักของเจ้าไม้ขีดไฟก้านน้อย คือภาคสอง ที่ไม่มีวันจะสมหวัง ไม้ขีดไฟ เปรียบไป มันก็คล้ายกับเราๆ ท่านๆ ที่สักครั้งในชีวิตที่เคยหวังในสิ่งที่ให้ตายก็ไม่มีวันได้มา แต่เราๆ ท่านๆ จะทำได้อย่างในเพลงหรือที่ยอมเสียสละแม้กระทั่งชีวิตตัวเอง เพื่อให้ได้เพียงแค่การเหลียวและแล ซึ่งเจ้าไม้ขีดไฟ อาจนึกดีใจไปว่า แค่เหลียวและแลมา นั่นคือจุดเริ่มต้นของคำว่าความสัมพันธ์ ที่พัฒนาการคือรู้สึกดี ก่อกำเนิดเกิดเป็นผลที่ชื่อว่ารักในที่สุด แต่ไม้ขีดไฟเอ๋ย ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าเพียงไม่นานเจ้ามอดและไหม้เป็นธุลีไป ชีวิตมันก็แสนสั้นเช่นนี้ ยิ่งได้เสียงร้องที่เคมีลงตัวอย่างคุณวิยะดาแล้ว ระดับความน่าขนลุกเพราะไพเราะจับจิต เพิ่มอีกทวีคูณ
พี่จิก ประภาส เขียนเปรียบเทียบความรักออกมาอย่างเห็นภาพ ชัดเจน ไม้ขีดไฟ กับ ดวงอาทิตย์ ที่มีดอกทานตะวันเป็นสิ่งเชื่อมต่อสองสิ่ง แต่อย่างว่า ดอกทานตะวันและดวงอาทิตย์ก็คู่กันมาแต่ไหนแต่ไรมา ไอ้ที่เข้ามาทีหลังแต่ไม่เจียมอย่างไม้ขีดไฟมากกว่าที่สมควรต้องสำเหนียกตนเองไว้ให้มากว่า อะไรคือสิ่งที่เหมาะ อะไรคือสิ่งที่สม
ใครสักคนตรงนี้ ไม่แน่ใจว่าพี่จิก เขียนเพลงนี้เพื่อให้คุณวิยะดาร้องโดยเฉพาะหรือไม่ หรือว่าเขียนแล้ว ทีมงานเลือกไปให้คุณวิยะดาร้อง แต่จะอย่างไรก็ตาม โจทย์ที่เคยๆ ถามกัน ว่าใครสักคนมีไหม ที่ไม่คิดจะทำร้ายกัน สรุปว่าไม่มี ก็จริงเป็นการทำร้าย โดยที่ดอกทานตะวัน ไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่า มีไม้ขีดไฟก้านเล็กๆ ที่แอบหลงรักอยู่ ก็จะให้รู้ได้อย่างไร ในเมื่อทุกวันมีแสงจากดวงอาทิตย์มาเป็นกิจนิจ คงต้องรอวันโลกดับกระมังไม้ขีดไฟ จึงมีโอกาสได้เผยอขึ้นมามีความสำคัญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น