“เธอตอบแทนเพียงเสี้ยวจันทร์ข้างแรม”
ห้วงคำนึง ณ ตีหนึ่งสิบสาม
โดย วุ้นแปลภาษา
ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการเปลี่ยนผ่านจากสิ่งแวดล้อมหนึ่งไปสู่อีกสิ่งแวดล้อมหนึ่ง ไม่ง่ายนัก กับปมในใจ ที่จะอย่างไรไม่มีวันคลายออก
ออกเดินทางสู่บ้านไร่ อย่างน้อยที่นั่นก็เป็นสถานที่หนึ่งเดียวเท่าที่พื้นที่สีเทาของสมองจะนึกออก ไม่คิดอะไรมากไปกว่าการอยู่เพียงลำพัง ได้ให้เวลากับตัวเอง แค่ทบทวนถึงสิ่งที่ผ่าน ก็เจียนจวนจะกระอักแล้ว ไม่มีเสี้ยวหนึ่งของมโนสำนึกใดที่จะนึกถึงวันพรุ่งนี้ที่กำลังเป็นไป
เหม่อมองออกนอกช่องเล็กๆ ดาวยามค่ำคืน ที่ส่องมาแม้เพียงน้อยนิด แต่กลับสว่างไสวกว่าแสงในใจของเขาเสียอีก มืดมนอนธการ ตั้งแต่เปิดเปลือกตาดูโลก คงไม่เคยได้แม้สัมผัส ณ วินทีนี้กลับรู้ซึ้งถึงนิยามได้อย่างถึงแก่นใจ
เสียงจากคลื่นที่ลอยมากระทบหู แม้ไม่ตั้งใจฟัง ก้องชัดในใจ โดยไม่ต้องปรับความถี่ สิ่งที่เห็น เป็นบาดแผลลึก กลับยิ่งสาหัสกว่าเดิม คล้ายต้องการกระหน่ำให้ดิ่งจมลึกอยู่ในป่าแห่งความโศก แม้รู้ทั้งรู้ต่อไปข้างหน้า จะผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ยังเดินต่อไป ปราศจากเสียงจิตอีกซีกที่จะคอยยับยั้งชั่งอารมณ์ ให้หยุด หรือเพียงผลาญเวลาเพียงน้อยนิด แลกความสุขที่เล็กน้อยยิ่งกว่า
“จะจดจำให้ขึ้นใจ
ทุ่มเทรักให้ไปเต็มเปี่ยม
เธอตอบแทน
เพียงเสี้ยวจันทร์...ข้างแรม”
บทเพลง เร่งเร้าให้น้ำตาเอ่อ น้ำเสียงราวรู้ใจว่าต้องการระบายสิ่งใดออกมา รอเพียงแค่เวลาที่จะทั่งถามโถม น้ำตากับบุรุษเพศ ไม่ใช่สิ่งเข้ากัน แต่ทำไมไม่รู้สึกแปลกสักนิด หากต้องเสียของเหลวที่กลั่นออกมาจากหัวใจ โดยอาศัยดวงตาเป็นช่องทางผ่าน เสมือนต้องลบล้างความทรงจำที่เคยผ่านเครื่องบันทึกที่ดวงตาคู่นี้ แล้วลิ้นชักในกระโหลกเป็นแหล่งเก็บข้อมูลอย่างเยี่ยมยอด อย่างที่ไม่มีเอาออกจากความทรงจำได้เลย
แท้จริงแล้วด้วยปิติสุข ได้หลุดพ้น หรือ เวียนว่ายตายเกิด หาได้หลุดพ้นจากบาศก์บ่วงที่เรียกว่า รัก น้ำตาจึงได้ไหลหลั่งออกมา
“หมดกำลังไร้เรี่ยวแรง
เคยเข้มแข็งเพียงใดไม่พอ
ขออำลาฝืนชะตาทำไม”
เพิกเฉยไม่ได้แม้เศษเสี้ยวความคิดคำนึง จะอย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว ย่อมเกิดขึ้น สายน้ำไม่มีวันไหลกลับฉันท์ใด ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป ต่อให้บอบช้ำสักเพียงไหน น้อยใจชะตาฟ้าดิน พรหมไม่ได้ขีดเขียนลิขิตมา ยอมรับ และเดินจากไป เจ็บเก็บกลั้นไว้ในใจ เหลือไว้แต่ ห่วงใย มิรู้คลาย
“ตราบใดที่ดาวห่วงฟ้า ยังห่วงใย ทนมานาน ก็เพราะรักเธอหมดใจ..”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น